Пасля вызвалення Карэліччыны ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у ліпені 1944 года Іосіф Іосіфавіч быў прызваны ў рады Чырвонай Арміі. Разам з усімі быў накіраваны ў Заямнава, затым іх перавезлі ў Кіеў і Оўруч, дзе навабранцаў абучалі ваеннай справе. Пасля падрыхтоўкі адправілі ў Літву, дзе ў складзе 3-га Беларускага фронту рыхтаваўся да прарыву ва Усходнюю Прусію. Іосіф Іосіфавіч успамінае: "Баі ішлі цяжкія, у немцаў былі добра збудаваныя лініі абароны. За ўдзел у вызваленні г. Шаўляя я быў узнагароджаны ордэнам Славы III ступені. У адным з баёў у пачатку кастрычніка быў цяжка паранены ў нагу і жывот. Першую дапамогу мне аказалі ў медсанбаце, аддравілі ў Каунас і зрабілі аперацыю, потым адправілі ў Маскву, дзе амаль 9 месяцаў знаходзіўся ў шпіталі на лячэнні.” Максімовіч І.І. узнагароджаны медалём "За перамогу над Германіей”, мае другія юбілейныя медалі. Пасля вяртання са шпіталю працаваў у капгасе, быў брыгадзірам.